Hier in huize girlies lijkt de regelmaat weer terug te keren. De dames gaan weer naar school (Gelukkig). Edo en ik zijn ook al een paar weken aan het werk. De afgelopen maanden zijn behoorlijk druk geweest, de verbouwing gaat langzaam (met de nadruk op LANGZAAM) verder. Edo maakt het nu zelf af en dat naast zijn werk. We hopen eind van het jaar de aanbouw te kunnen gebruiken. In de aanbouw komen: de keuken, bijkeuken, toilet, badkamer voor ons (wij gaan nl beneden slapen, nicole en danique krijgen dan eindelijk hun eigen slaapkamer. Tot nu toe delen ze hem (al 6 jaar). De kelder indelen wordt plan B, fase twee of hoe je het ook noemen wilt. Ons kennende wordt het vast fase 5 of plan D. Klinkt zo niet echt optimistisch, maar ik maak me er niet druk om. Het komt vanzelf wel klaar.

Nicole zit nu in groep 7, met alle gevolgen die dat met zich mee brengt. Wijze woorden, alvast orienteren voor het voortgezet onderwijs etc etc. Maar ook haar lijf begint te veranderen, hoewel het nog niet noodzakelijk is liggen er al 2 BH-tjes in de kast. Die met trots gedragen worden. Heel anders dan toen ik die lelijke witte bh’s van mijn oma op notabene mijn verjaardag kreeg. Ten overstaan van alle genodigden, inclusief de grinnekende jongens. Zelfs bij de kapper kwam nicole aanzetten met een trendy coup-en boek voor haar nieuwe kapsel: schuine pony, en ‘t haar in laagjes. " mama, kun je ook een potje wax voor me halen?  ". En ja hoor, iedere dag wordt er flink geborsteld en opgekneed met wax.  Het H&M boekje word bij het oud papier vandaan gevist en verlangend doorgebladerd. Ik geloof dat we ook met deze dame een volgende fase in gaan. Ik moet wel eerlijk toegeven dat het wel leuk is, je kunt ook gezellig met haar kletsen of winkelen. De leuke meiden dingen doen.

Danique zit nu in groep 5. Die lijkt altijd wel in de een of andere fase te zitten. Ik geloof ook dat ze te maken heeft met een ernstig geval van oost indische doofheid en ongehoorzaamheid. Er zijn er ook dagen bij dat ze last heeft van ik-doe-lekker-waar-ik-zelf-zin-in-heb virus. Maar omdat ze vaak te kampen heeft met het midle child syndroom, ben ik soms iets te laat met het serieus aanpakken van bovenstaande verschijnselen. Er zijn natuurijk ook momenten dat het gewoon een ontzettend lief meisje is op zoek naar zichzelf. Mijn voornemen is ook om zo nu en dan eens quality time momenten in te lassen voor ons saampjes. Maar dan zonder televisie, deze werkt hypnotiserend bij haar. Ze kan zelf genieten van Dora en Diego samen met lyann en da schreeuwt zij ‘t hardst mee. Hoezo kinderachtig, straks kijk ik ook nog naat ‘t huis anubis!

Lyann is zich volop aan ‘t ontwikkelen. Voor de vakantie ging ze al naar de peuterspeelzaal en na de vakantie heeft ze de draad weer lekker opgepikt. Ze hoeft nu niet eens meer te huilen als ik weg ga. Alleen hangt ze nu als een verlegen meisje aan mijn been als we arriveren. Dat doet ze overigens wel vaker. Ze kletst je de oren van het hoofd en als je zo nu en dan alleen maar mmmhmm’t wordt je flink bij de les groepen: "mamaha, ik praat tegen jou". Soms wordt je hoofd daarbij ook dwinngend naar haar toegedraaid. Wel opletten dus! Op vakantie bij opa en oma in spanje heeft ze bewezen een echte waterrat te zijn (zo anders dan haar zussen vroeger: de bange schijterds). Daarbij hoorden ook de waterkunstjes waarvan wij not amused waren. In de vakantie is lyann ook zindelijk geworden, zelf dacht ze maar meteen alles zelf te kunnen doen. Op een keer hoorde ik haarzelf prijzen:"goed zo lyann, wat ben je een flinke meid. Heb je zelf je billen afgeveegd? flink hoor! " . Schrik! Gelukkig konden we de bijbehorende rommel van dit zelfsturend gedrag makkelijk opruimen en ik had genoeg schone kleren mee. Ze vond het geweldig dat oma speciaal voor haar een kraan en wastafel op niveau had: de bidet. Ze snapte maar niet dat wij dat geen goed idee vonden. Je snapt het wel, we komen ogen en oren te kort om haar in het gareel te houden. Momenteel verkleed zij zichzelf meerdere malen op een dag. Ook alle knuffels en poppen worden in dit verkleedfestijn betrokken. Zucht…toch maar een slotje/ schuifje op haar kledingkast. De anderen waren nooit zo bewerkelijk, dat weet ik zeker!!