Met de girlies gaat het opperbest. Binnenkort zal ik (weer )een poging wagen om een actuele update te schrijven.

Hier in huize girlies lijkt de regelmaat weer terug te keren. De dames gaan weer naar school (Gelukkig). Edo en ik zijn ook al een paar weken aan het werk. De afgelopen maanden zijn behoorlijk druk geweest, de verbouwing gaat langzaam (met de nadruk op LANGZAAM) verder. Edo maakt het nu zelf af en dat naast zijn werk. We hopen eind van het jaar de aanbouw te kunnen gebruiken. In de aanbouw komen: de keuken, bijkeuken, toilet, badkamer voor ons (wij gaan nl beneden slapen, nicole en danique krijgen dan eindelijk hun eigen slaapkamer. Tot nu toe delen ze hem (al 6 jaar). De kelder indelen wordt plan B, fase twee of hoe je het ook noemen wilt. Ons kennende wordt het vast fase 5 of plan D. Klinkt zo niet echt optimistisch, maar ik maak me er niet druk om. Het komt vanzelf wel klaar.

Nicole zit nu in groep 7, met alle gevolgen die dat met zich mee brengt. Wijze woorden, alvast orienteren voor het voortgezet onderwijs etc etc. Maar ook haar lijf begint te veranderen, hoewel het nog niet noodzakelijk is liggen er al 2 BH-tjes in de kast. Die met trots gedragen worden. Heel anders dan toen ik die lelijke witte bh’s van mijn oma op notabene mijn verjaardag kreeg. Ten overstaan van alle genodigden, inclusief de grinnekende jongens. Zelfs bij de kapper kwam nicole aanzetten met een trendy coup-en boek voor haar nieuwe kapsel: schuine pony, en ‘t haar in laagjes. " mama, kun je ook een potje wax voor me halen?  ". En ja hoor, iedere dag wordt er flink geborsteld en opgekneed met wax.  Het H&M boekje word bij het oud papier vandaan gevist en verlangend doorgebladerd. Ik geloof dat we ook met deze dame een volgende fase in gaan. Ik moet wel eerlijk toegeven dat het wel leuk is, je kunt ook gezellig met haar kletsen of winkelen. De leuke meiden dingen doen.

Danique zit nu in groep 5. Die lijkt altijd wel in de een of andere fase te zitten. Ik geloof ook dat ze te maken heeft met een ernstig geval van oost indische doofheid en ongehoorzaamheid. Er zijn er ook dagen bij dat ze last heeft van ik-doe-lekker-waar-ik-zelf-zin-in-heb virus. Maar omdat ze vaak te kampen heeft met het midle child syndroom, ben ik soms iets te laat met het serieus aanpakken van bovenstaande verschijnselen. Er zijn natuurijk ook momenten dat het gewoon een ontzettend lief meisje is op zoek naar zichzelf. Mijn voornemen is ook om zo nu en dan eens quality time momenten in te lassen voor ons saampjes. Maar dan zonder televisie, deze werkt hypnotiserend bij haar. Ze kan zelf genieten van Dora en Diego samen met lyann en da schreeuwt zij ‘t hardst mee. Hoezo kinderachtig, straks kijk ik ook nog naat ‘t huis anubis!

Lyann is zich volop aan ‘t ontwikkelen. Voor de vakantie ging ze al naar de peuterspeelzaal en na de vakantie heeft ze de draad weer lekker opgepikt. Ze hoeft nu niet eens meer te huilen als ik weg ga. Alleen hangt ze nu als een verlegen meisje aan mijn been als we arriveren. Dat doet ze overigens wel vaker. Ze kletst je de oren van het hoofd en als je zo nu en dan alleen maar mmmhmm’t wordt je flink bij de les groepen: "mamaha, ik praat tegen jou". Soms wordt je hoofd daarbij ook dwinngend naar haar toegedraaid. Wel opletten dus! Op vakantie bij opa en oma in spanje heeft ze bewezen een echte waterrat te zijn (zo anders dan haar zussen vroeger: de bange schijterds). Daarbij hoorden ook de waterkunstjes waarvan wij not amused waren. In de vakantie is lyann ook zindelijk geworden, zelf dacht ze maar meteen alles zelf te kunnen doen. Op een keer hoorde ik haarzelf prijzen:"goed zo lyann, wat ben je een flinke meid. Heb je zelf je billen afgeveegd? flink hoor! " . Schrik! Gelukkig konden we de bijbehorende rommel van dit zelfsturend gedrag makkelijk opruimen en ik had genoeg schone kleren mee. Ze vond het geweldig dat oma speciaal voor haar een kraan en wastafel op niveau had: de bidet. Ze snapte maar niet dat wij dat geen goed idee vonden. Je snapt het wel, we komen ogen en oren te kort om haar in het gareel te houden. Momenteel verkleed zij zichzelf meerdere malen op een dag. Ook alle knuffels en poppen worden in dit verkleedfestijn betrokken. Zucht…toch maar een slotje/ schuifje op haar kledingkast. De anderen waren nooit zo bewerkelijk, dat weet ik zeker!!

Hopelijk is ie voorbij, de log pauze dan. De afgelopen maanden heb ik amper tijd gehad om mijn uitpuilende mailbox te verwerken

Vorig jaar augustus zijn we met de voorbereiding gestart.In december gingen we vol goede moed van start, maar al gauw bleek dat we om technische redenen wat vertraging zouden oplopen. Die vertraging duurde wel twee maanden. Maar na een heerlijk tussendoortje naar spanje in de voorjaarsvakantie konden we er weer vol tegenaan.

En we gaan vol goede moed verder.

Zou je soms niet een knopje willen hebben om even op pauze te drukken. Gewoon om eens extra te genieten van een bepaald moment, een vertederend beeld of om even te genieten van de rust. De afgelopen dagen zou ik bijvoorbeeld graag wat langer hebben willen liggen toen mijn wekker om 5:50 afging (even op pauze). Op zulke momenten heb ik een verrekte hekel aan dagdiensten in het weekend. Jaloers scheur ik naar mijn werk terwijl er bijna geen kip op de weg is, zeker niet op zondag. Of huizen waar mensen het lekker rustig aan doen in hun ochtend kloffie. Eenmaal op het werk is dat gevoel meestal weer gauw voorbij. Alles gaat dan ook een stuk relaxter. Geen onderzoeken, ok’s, specialisten die als een luid tikkende klok je strakke planning de dag door drijven. De enige die je aansporen tot actie zijn patixebnten die dolgraag naar huis willen. En dat is ook wel een lekker vooruitzicht voor beide partijen. Maar goed de pauze knop heb ik (gelukkig??) niet. Maar toch zou het soms fijn zijn om wat langer van die heerlijke momenten met bijvoorbeeld je kinderen te genieten. Of je moet ze wat vaker crexebren, die momenten dan. Hoewel het soms tegen valt als werkende moeder. Maar zo nu en dan naar het werk, de strakke planning, collega’s……….dat heeft ook wel wat. En je kunt het zo heerlijk overdragen als je 8 uren erop zitten. It’s all in the balans, ja momenteel is het wel aardig in evenwicht. Daar hou ik wel van! Zou dat komen door mijn sterrenbeeld?d

                                                  Van harte Danique!!

                         Lieve (o)ma Wonny, van harte gefeliciteerd!!

Met de dames gaat het in huize girlies prima. Na alle vakantie drukte en inwijding van het nieuwe jaar kunnen we lekker doorsudderen, op naar het voorjaar. Hoewel ik het vriezen ook weer een beetje mis. De meisjes zijn verschillende malen gaan schaatsen en zelfs ik die nog nooit op schaatsen had gestaan heeft een poging gedaan. Het ging (boven verwachting) goed. Ik ben niet gevallen! Maar was wel innig verbonden met de wand om de schaatsbaan heen. In de natuur met aleen maar open space durf ik het niet aan. Edo daarintegen is het na 20 jaar helemaal niet verleerd. Eerst wat onwennig en toen zoefte hij met de meiden over de ijsbaan. Aangezien we sinds begin december de (tijdelijke) trotse eigenaars zijn van een heuse bouwput inclusief (bevroren) grondwater, hebben de meiden ook gebruik kunnen maken van onze eigen prive ijsbaan. Zelfs lyann heeft zich even op het ijs gewaagd. Maar je kunt haar er nog geen plezier mee doen. Volgens eigen zeggen was het "superkoud" en kreeg je "super koude handjes" van. Ja, wat een taal gebruik voor zo’n kleine meid. Dat heb je met twee grote zussen die alles superleuk en vet cool vinden. Vorige week zaten we Nicole en Danique om 11:55 thuis op te wachten. Toen ze de oprit opfietsten rende Lyann naar de voordeur, luid roepend: "kom eraan hoor dames", "doe deur wel open". Ze is ontzettend blij als de oudere dames tussen de middag even thuis zijn. Vandaar dat ze er ook moeite mee heeft als ze weer naar school gaan. Ik hoop binnenkort wel bericht van de peuterspeelzaal te ontvangen. Maar aan de andere kant is het wel gezellig met lyann nog thuis. Nicole en Danique hebben naast hun school en sport (soms) een druk sociaal leven. Als je er niet om denkt heb je als ouder bijna geen tijd om eens een hele middag gezeliig wat met hun te doen. En om allebei een middag alleen thuis te hebben is soms ook moeilijk. Ik moet ‘s ochtend specifiek zeggen dat ik liever niet heb dat ze spelen en dat ze gewoon gezellig een middag thuis kunnen blijven. Natuurlijk wil ik niet de flauwe moeder zijn die haar kind alle leuke speelafspraakjes ontneemt, maar een beetje quallity time is toch niet te veel gevraagd? Geluklkig hebben ze zelden afspraken in het weekend. Maar ja, met mijn onregelmatige baan ben ik er dan wel eens niet. Pff, wat is het soms moeilijk dat ouderschap!

is aardig druk geweest de afgelopen maand. En nu het nieuwe jaar is aangebroken hoop ik dat de rust is wedergekeerd. Eerst hadden we lyann’s verjaardag, erg gezellig en druk. Ze heeft flink wat kado’s gegkregen, maar het allermooiste vond ze haar eigen baby annanbell a.k.a Nieuwe! Ja waarom moeilijk doen en een naam verzinnen  als het ook eenvoudig kan.

Toen was Nicole aan de beurt. Tien jaar! Dat moet extra gevierd worden. Op 3 december hebben we niet zoveel gedaan. Nicole had zelf 3 vriendinnen uitgenodigd en zelf een taart gemaakt (deze was overigens erg lekker).

Aangezien het bakvirus nog steeds heerst heb ik alle traktaties zelf gemaakt. (Vandaar ook de extra drukte, denk ik. Maar ik kan het ook mis hebben!) Traktatie voor de kids in de klas:

Op zaterdag 6 december vierden we nicole’s verjaardag in een zaaltje van edo’s broer. Door de drukte ben ik er (helaas) niet aan toe gekomen om foto’s te maken.Jammer! Maar het was erg gezellig en het eten (want dat was er natuurlijk ook bij) was heerlijk!

En om het helemaal goed te doen, hebben Nicole en haar vriendin Mirte ook dit jaar weer samen een feestje gehouden voor vriend(inn)en uit de klas. Het was een erg leuk groepje, we zijn met the gang naar de bioscoop geweest: Madagascar 2. Daarna zijn we naar de pizzeria geweest.

Er is natuurlijk veel meer oud nieuws, zoals onze grote verbouwing die al gaande is. Maar dat past niet echt tussen dit feestelijk verslag.